Vertrouwen.....

Komt het na een tijdje weer goed?
Ongelukkig67
Berichten: 3
Lid geworden op: 23 Aug 2017, 01:57

Vertrouwen.....

Berichtdoor Ongelukkig67 » 23 Aug 2017, 02:06

17 jaar samen. 11 jaar getrouwd. 4 pubers.
Hij kreeg een Internationale baan.... ik bleef part time werken. Het bleek zwaar... de weekenden stortte ik in. Ik gaf hem te weinig aandacht en keek teveel naar "later". Ik heb alle subtiele signalen gemist. Sinds een kleine maand weet ik dat hij wil scheiden. Hij houdt niet meer van mij. Staat open voor een ander.

Ik heb gesmeekt om een oprechte kans. We zijn nu op vakantie. Hij snurkt en ik huil. De kans was er niet.
Ik moet overleven en hij weet het niet.

De toekomst?

Ik hou van hem. Ik kan dit allemaal niet

rick//
Berichten: 2
Lid geworden op: 23 Aug 2017, 09:39

Re: Vertrouwen.....

Berichtdoor rick// » 23 Aug 2017, 10:59

Blijf in gesprek
Ik heb hetzelfde meegemaakt, nagenoeg dezelfde situatie, maar dan andersom
Ik was de man en mijn vrouw in paniek...
Dit is inmiddels ruim 10 jaar geleden en wij hebben ons er doorheen weten te slaan
Het ligt niet aan jouw gebrek aan aandacht, leg de schuld niet bij jezelf!
Je bent er samen voor verantwoordelijk en je zal met gelijke insteek moeten werken aan een oplossing
Die insteek moet op basis zijn van eerlijkheid en vertrouwen..
Het is best mogelijk dat hij vreemd is gegaan of al gevoelens voor een ander heeft ontwikkeld..
Door zijn gevoel open te staan voor een nieuwe relatie is er wel al wat aan de hand lijkt mij..
Schrik daar niet van terug, praat en vertel hem dat je bereid bent te luisteren
Pijn en verdriet zal er komen, hoe dan ook, wees er dan ook op voorbereid
Wij zijn er doorheen gekomen, al was en blijft het moeilijk.
Vooral als gevoel van onmacht, boosheid en onbegrip de overhand neemt en geloof me, dat zal het doen...
Dat 'houden van' is ook een ongrijpbaar iets als het gevoel een loopje met je neemt
Jullie zijn niet voor niets getrouwd en hebben samen een gezin en leven opgebouwd
Probeer samen terug te gaan naar het begin, de basis en het gevoel waardoor jullie een stel zijn geworden
Als je elkaar nu weer tegen zou komen, zou het dan ook klikken?

Het smeken, de schuld bij jezelf leggen is onderdeel ook van een soort oerinstinct om alles uit de kast te halen om het huwelijk te redden
Ik was verbaasd destijds dat het opeens allemaal wel kon... de aandacht, opeens hernieuwde passie enz.
Bereid je ook voor op de mogelijkheid dat dit juist tegenstrijdige gevoelens op kan wekken.
Wees daar bewust van en praat er over

Je schrijft dat je het niet kan, maar overleven zal je doen, omwille van de kinderen...
Ga naar een psycholoog. Relatietherapie als hij er mee kan instemmen of anders alleen
Allereerst voor crisismanagement om te overleven

Succes en sterkte in de moeilijke periode die gaat komen
Vecht er voor met hart en ziel!

Ongelukkig67
Berichten: 3
Lid geworden op: 23 Aug 2017, 01:57

Re: Vertrouwen.....

Berichtdoor Ongelukkig67 » 26 Aug 2017, 07:44

Mijn man praat niet. Nooit echt gedaan ook.... bij moeilijkheden draait hij zich eerder om dan dat hij het aan gaat. Zijn 1e huwelijk is zo geëindigd. Met de moeder van zijn dochter verliep het ook zo. Ik dacht dat wij solide waren. Dat we alles aankonden. Nu zie ik kilte in zijn ogen. Geen aanraking. Soms zegt hij het woordje schat uit gewoonte. Mijn hart maakt dan een sprongetje maar het betekent niets. We zijn nu met vakantie. Ik voel me verscheurd. Het is een nachtmerrie. Hij zei gisteren...we maken er het beste van. ... ik overleef. We doen leuke dingen dus de kinderen hebben het fijn. Ik wil eigenlijk naar huis. Of eigenlijk wil ik slapen en pas wakker worden als de storm over is. Hoe kan iemand die me zo gelukkig maakt me zo ongelukkig maken.

rick//
Berichten: 2
Lid geworden op: 23 Aug 2017, 09:39

Re: Vertrouwen.....

Berichtdoor rick// » 26 Aug 2017, 17:27

We maken er het beste van...
Wat bedoelt hij daarmee?

Praten lijkt mij de enige weg..
Waarom praat hij niet, vraag je het hem wel?

Ongelukkig67
Berichten: 3
Lid geworden op: 23 Aug 2017, 01:57

Re: Vertrouwen.....

Berichtdoor Ongelukkig67 » 31 Aug 2017, 01:25

Jazeker vraag ik dat. Onze hele relatie door vraag ik dat. Hij heeft het nooit geleerd en hij vindt het moeilijk. Benoemen van gevoel. Zeggen wat je graag wilt. Of juist niet....

Een update...
Het onvoorstelbare is gebeurd.

Afgelopen dinsdag ben ik wéér gebroken. Hem weer verteld wat ik al veel eerder en vaker heb verteld. In mijn wanhoop ook geschreeuwd. Midden in een kerk die we bezochten want we zijn wel met vakantie. Mensen maanden me tot stilte.... zo gênant... mijn hele uitbarsting van verdriet was gênant. En ik had me ook zo voorgenomen om afstand te houden...

Maar ik heb wel een snaar geraakt. ...

We hebben die avond en daarna samen gehuild. En ook samen gepraat. Nog niet alles is gezegd maar dat komt.

We hebben de eerste stappen gezet om bij elkaar te blijven.

Ik heb er alle vertrouwen in dat we dit samen gaan volbrengen. Het zal niet meer zo gaan zoals vroeger want dan raken we elkaar kwijt. We moeten elkaar weer vinden en dat gaan we samen doen. Ik heb 100% vertrouwen in mijn man dat we het nu samen gaan doen.

De vakantie was onmenselijk zwaar. Ik heb de meest vreselijke maand achter de rug. Maar nu ben ik de gelukkigste vrouw ter wereld want mijn grote liefde kiest voor mij en ons gezin


Terug naar “Hoeveel moet je verdragen?”