Tot nu toe was de scheiding redelijk te doen, maar gebleken is wel dat alles in een dag tijd om kan draaien. Na flink wat woorden en verwijten tegen elkaar is het nu nog onmogelijk om samen in 1 huis te wonen. We hebben een koophuis en die zal eerst verkocht moeten worden voordat we beide het financieel kunnen opbrengen om zelf iets te zoeken. Maar gisteren is de bom ontploft hier en kunnen we niet meer onder 1 dak wonen. Conclusie. Ik zal morgen mijn spullen moeten pakken en voorlopig naar mijn moeder gaan terwijl mijn kindjes thuis bij papa zijn. Het verscheurd me. Eerst wilde hij weg, maar ontkomt hij weer aan zijn verplichtingen. Mijn ex vreet helemaal niks uit. Alles ligt bij mij en heb hem gemeld dat hij een week eens alles zelf op mag lossen. Hoe zwaar het ook voor mij is.. Ik ben gebroken en zit al bijna 24 uur te huilen als een klein kind. Ik w dit niet. Ik heb hier niet om gevraagd. Ik mis een schouder om op uit te huilen en die mij genegenheid kan geven.
Groetjes Terry
