Hulp nodig bij uw scheiding? Bel 0800 - 88 99 000 (gratis)|info@allesoverscheiding.nl

het gevoel is weg bij haar?

Home » Onderwerp » Scheiden – Ja of Nee » Hoeveel moet je verdragen? » het gevoel is weg bij haar?
het gevoel is weg bij haar?2012-06-18T13:07:40+00:00
5 berichten aan het bekijken - 76 tot 80 (van in totaal 80)
  • Auteur
    Berichten
  • gismo
    Post count: 2

    Ook hier een soortgelijk verhaal:
    Even de status: 19 jaar bij elkaar, 2 kinderen van 12 en 9.
    Week of vier geleden wat voorgevallen waarbij ik doorschoot in mijn boosheid tov 1 van de kinderen. Die avond kwam ze met de mededeling dat papa niet meer gezellig is….ok. Kon ik bevestigen. kort voor de wagen, druk op werk, frustraties, goede vriend overleden na ziekbed van 9 weken etc. Huisarts geconsulteerd en doorverwezen naar geestelijk ondersteuner. so far so good…week later hier weer over gepraat en wat blijkt…ik was er niet voor haar de afgelopen maanden….kinderen waren een stok om mee te slaan dus achteraf. Ze had al verschillende signalen afgegeven maar had ik niet gezien volgens haar. Ze stak dr hand in eigen boezem want ze had eerder aan de bel moeten trekken…Ze kwam met voorbeelden van 8 maanden! geleden….tja als je een stok zoekt…ik heb mijn "fouten" toegegeven en dat ik in bepaalde situaties anders had moeten handelen. Vandaar ook dat ik contact heb gezocht met de huisarts. Nu is het gevoel weg en ze twijfelt dus. Gemeenschappelijke rekening waar onze salarissen op worden gestort hebben we ondertussen opgeheven want ze mist een stuk zelfstandigheid. Prima, if it makes you happy….we do it. Kosten naar rato verdeeld. Haar ooknog gevraagd of ze een ander had. 3 x gevraagd ondertussen en 3x ontkent. ik neem dit nu voor waarheid aan.
    (9 jaar geleden heeft ze met de geboorte van ons kind een hele scheve schaats gereden. de eerste met wie ze naar bed ging na de geboorte was niet ik maar een collega van dr werk. affaire van 3-4 maanden. Rest bespaar ik jullie)

    Sfeer na dat eerste gesprek was prima thuis. Spanning was uit de lucht. seks was niet aan de orde. Kus bij het weggaan en thuiskomen kwamen van mij. ook het lepeltje lepeltje liggen in bed. Er kwam niets uit van haar kant. Ik vind het heel lastig om je liefde en genegenheid te tonen en te geven als dat totaal niet beantwoord wordt. Maar goed, ik ga door t stof, beterschap beloofd. M.a.w. aan mij ligt het niet.
    Vorige week een midweek weg. Centerparcs. kids helemaal top en wij ook. top week gehad. Behalve dan die woensdagochtend…gesprek begonnen dat het voor mij zo niet meer hoeft…(Tijdens het eerste gesprek lied ze blijken dat de deur nog openstond. Ik stond niet 2-0 achter in blessuretijd zeg maar. Hoe lang het nog duurde met wel of niet doorgaan daar kon ze geen antwoord op geven. Prima heb ik toen gezegd). Haar verteld dat ze totaal geen affectie toont tov van mij. en had het gevoel dat het over en sluiten was. Dat bevestigde ze…ze had al gevraagd voor meer uren op dr werk komend voorjaar vertelde ze. Kon ze een hypotheek nemen. Hier schrok ik echt van. Na een uur haar medegedeeld dat ik een dagboek aan het bijhouden was (is ook zo) en dat er dingen van haar ook niet echt jovel zijn in de omgang naar mij en dat ik ook ondertussen onze fin. adviseur had gebeld van hoe en wat en dat ik ons samenlevingscontract heb doorgenomen (in de voorbereiding ligt de zege) en dat ik er eigenlijk wel klaar mee was. Die dag naar een pretpark gegaan en wat schetst mijn verbazing….ze pakt mijn hand en we lopen hand in hand in het park…aai over mijn bol en rug en savonds zelfs een kus in mijn nek…what the fuck gebeurd hier dacht ik…. Volgende morgen kwam ze in mijn armen liggen….

    Heb nu het idee dat ze als goede vrienden uit elkaar wil gaan (ze kan niet tegen t gevoel dat mensen haar niet aardig vinden, altijd op zoek naar complimentjes). anderzijds denk ik dat het nog wel goed komt…
    Vind het lastig. wil mijn geluk in eigen handen hebben samen met mijn kinderen. financieel kan ik ons huidige huis betalen. Maar die kinderen…kan het niet over mijn hart verkrijgen om te zeggen dat papa en mama uit elkaar gaan….die pijn bij hun…vind het zo erg…

    Zit nu met de vraag:
    wat heeft zij mij eigenlijk te bieden. De seks, kreeg ik te horen, was meer mijn "ding". niet die van haar…ik Vind seks belangrijk in een relatie.
    Ik wil het wij gevoel terug, door dik en dun. in voor en tegenspoed. Voel me toch in de steek gelaten door haar…

    keuzes…

    Fr

    gismo
    Post count: 2

    Hi Rondevo,

    Ik begrijp wat je bedoelt. We hebben nu in deze 4 weken, 3 x het onderwerp aangeroerd. In deze 3 gesprekken ben ik 90% aan het woord. Heb ik ook gezegd tegen haar. De bal ligt dan nu ook bij haar. Ik begin er niet meer over. en als ze het gesprek aangaat dan laat ik haar praten.

    Momenteel is ze super vriendelijk en geïnteresseerd in mijn werk etc. weinig affectie ( muv kus als ze weggaat of thuiskomt) maar dat maakt mij, op dit moment niet uit. Sfeer is goed in huis. Doe ook niet extra mijn best in het huishouden en doe gewoon de taken die we samen verdeeld hebben in de loop der jaren.
    Ik ben zelf ook vrij ontspannen en eet en slaap goed. Ik doe gewoon mijn ding zeg maar mbt vrienden en sporten. Heb weer zin in klusjes in huis te doen. Garderobe van de week opgeruimd. 2 vuilniszakken kleding weggegooid. Ik heb letterlijk een opgeruimd gevoel.

    Ben eigenlijk wel benieuwd hoe dit afloopt. Is ze vriendelijk omdat ze nog om mij geeft en als "goede" vrienden uit elkaar wil gaan? Of dat ze aan het bijdraaien is. De tijd zal het uitwijzen. Zit goed in mijn vel. Dein mee met de golven en ik verwacht van haar niet 123 een antwoord. Geldt ook voor mezelf trouwens. Als er accenten worden gelegd op dingen die ik niet wil of juist wel wil, dan hoeft het voor mij ook niet meer. Ik ben 47. Genoeg tijd nog om te genieten. Ook zonder haar.

    gr Gismo

    Herman59
    Post count: 2

    Ik zit echt in een zelfde soort situatie.
    Ik ben echt erg verward en snap er net zo goed geen zak van.
    Heb kinderen die wel iets ouder zijn.
    Tussen ons waren er ook wat kleine dingetjes maar had nooit gedacht dat ze er een einde aan zou maken. heel onverwachts allemaal.
    Ik kan me erg in je verhaal vinden.
    sterkte nog!

    Hki
    Post count: 1

    Jullie verhalen lijken op die van mij en tegelijk ook niet. Mijn vrouw, 29 jaar getrouwd, 4 kinderen van in de 20, heeft me een paar weken geleden verteld dat ze geen gevoel meer voor me heeft. Haar hart ligt op straat. Sindsdien is in kleine brokjes duidelijk geworden dst ze een wat je kunt noemen emotionele affaire heeft met iemand die ze al minstens 20 jaar kent. De affaire duurt zeker al een jaar of drie. Geen sex zegt ze en ik geloof haar. Ik denk dat de gevoelens die ik heb niet veel zullen verschillen van wat jullie meemaken. Totale shock. Wat wel anders is, is dat ze zegt dat ze bij me wil blijven. Ze heeft elk contact met die vriend afgebroken (voor wat het waard is). Ik ben nu in totale tweestrijd. Doorgaan na zo’n breuk terwijl dat nisschien niet meer is dan uitstel van executie en verdriet, of nu een ‘clean break’ en op ieuw beginnen. Geeft iemand tips om mee te nemen in deze afweging ?

    Henri
    Bijdrager
    Post count: 3

    Hoi Carola

    Ik herken wat je zegt. Bij mij speelt hetzelfde maar gaat het om een oude achoolvriendnvan mij waar ze zich zo goed bij voelt. In een periode dat we inderdaad in sleur zitten en elkaar deels kwijt zijn. Tenminste. Zo ervaart zij dat. Ikdat. Ik houd nog zielsveel van haar. Ze wil scheiden en dat maakt me kapot. Zal de kids minder zien. Geen leuke uitjes als geheel gezin. Wat gaan de kids ervan vinden en ervaren. Zoveel dat je wereld lijkt te vergaan.

    Ik weet hoe je je voelt. Iedereen om me heen zegt het te begrijpen maar dat kan niet als je er niet in zit.

    Heel veel sterkte en let op jezelf!

    Groeten
    Henri

5 berichten aan het bekijken - 76 tot 80 (van in totaal 80)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.