Hulp nodig bij uw scheiding? Bel 0800 - 88 99 000 (gratis)|info@allesoverscheiding.nl

nieuw hier en ontzettend verdrietig

////nieuw hier en ontzettend verdrietig
nieuw hier en ontzettend verdrietig 2018-04-12T10:20:13+00:00

Terug naar website Forum Scheiden – Ja of Nee Ik weet het niet meer nieuw hier en ontzettend verdrietig

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)
  • Auteur
    Berichten
  • Loislois
    Bijdrager
    Post count: 2

    hallo allemaal

    na een ellendige wanhopige reeks van gesprekken en pogingen met psychologen waar ik echt niks goeds uit heb kunnen halen heb ik besloten om het eens op dit forum te proberen. Ik wil graag mijn verhaal vertellen en ik hoop dat ik ook respons krijg.

    ik ben tien jaar geleden in een blinde vlek uit elkaar gegaan in mijn zwangerschap. heel dom en ja ik weet het het is niet meer terug te draaien. maar wat een vreselijke tijd heb ik daarna gehad en nog steeds. de wanhoop het verdriet, de eenzaamheid enz worden met de dag groter.

    onze relatie was op veel punten prima, op een aantal punten wat minder, daar hadden wij ook regelmatig discussies over. het had vooral te maken met de familie van mijn ex die mij voor mijn gevoel niet zo mochten en ook wel buitensloten.

    toen ik zwanger bleek te zijn heeft iemand mij geadviseerd om uit elkaar te gaan. ik zou op die manier een sterke vrouw zijn en mijn grenzen aangeven. en naieve ik is er volledig ingetrapt. ik heb totaal niet begrepen waar ik voor heb gekozen.

    in mijn zwagerschap heb ik ons fijne huis achtergelaten en ben in een beschimmelde flat getrokken. geen babykamer, geen gezellige voorbereiding op de komst van de baby. alleen maar ellende en kale vloeren en schimmel. toen ons kind geboren was zei mijn ex na een aantal maanden ik was nooit bij jou weggegaan maar jij hebt die keus gemaakt en kreeg een nieuwe relatie. het klinkt te stom voor woorden maar dat had ik nooit verwacht. dat is echt een klap in mijn gezicht geweest. ik dacht oprecht heel naief dat hij in het ene huis zou wonen en ik in het andere huis. dat we samen een kind zouden hebben maar dat als er dan iets van ruzie zuo zijn we naar ons eigen huis konden gaan. we waren altijd jut en jul en twee handen op een buik dus ik heb nooit dit scenario gezien. toen ben ik ect in een hel beland.

    het slechtste in mijn ex naar mij is naar boven gekomen. ik heb hem nooit meer terug herkend. geen afspraken willen maken, kind te laat terug brengen, slecht over mij praten, nieuwevriendin neit aan mij voor willen stellen, lekker veel op vakantie gaan en mij alles alleen laten doen. ik ben steeds verder kapot gegaan

    ik heb ook nooit geweten dat ik ons kind zoveel moest gaan missen. ik dacht dat wij informeel samen ons kind zouden opvoeden, gewoon in overleg en met respect voor elkaar. keiharde afspraken over feestdagen en vakanties waren echt nieuw voor mij, echt een enorme nachtmerrie.

    nu zijn we tien jaar later en ik realiseer me dat ik ook amper van mijn kind heb kunnen genieten. ik heb altijd overleefd, heb bijna alles alleen gedaa dus kwam in de overleefstand. dingen als een eerste schooldag of sinterklaas zijn er vaak heel vluchtig bij in geschoten. ik was veel moe en ziek en verdrietig.

    mijn ex heeft nu met die ander nog kinderen gekregen en min kinderwens is daarna nooit meer vervuld.

    mijn kind heeft het bij zijn vader niet naar de zin en heeft geen band met de nieuwe relatie van zijn vader en ook niet met hun kinderen. dat moet ik steeds via mijn zoon aanhoren. als ij er is geweest of hij moet er nog heen dan komen de verhalen weer. ik wil mijn zoon zeker horen en steunen maar het is voor mij zo kwalijk het steeds aan te moeten horen.

    voora dat mijn ex en zijn nieuwe relatie vaak ruzie hebben ik kandat niet verwerken. tegen mij werd gezegd dat we beter uit elkaar konden gaan en heb daarvoor alles opgegeven. nu heeft mijn ex met die ander ook regelmatig ruzie en die gaan niet uit elkaar. hoe stom he bik kunnen zijn om dat dan wel te doen en mijzelf in het zwartste gat ever te storten.

    liefs van lois

    sennepen
    Post count: 1

    Hoi Lois,

    Het komt op mij over dat je in een negatieve cirkel zit die doorbroken moet worden..
    Het leven is een feestje maar je moetzelf de slingers ophangen.. Ik weet dat het makkelijker gezegd dan gedaan is ik zit op dit moment ook volledig in de knoop met mezelf na mijn scheiding maar de enige die iets aan de situatie kan doen zijn wij zelf.. Doe je wel iets leuks voor jezelf zodat je er even lekker uit bent? Heb je iemand om mee te praten zodat die eventueel als uitlaatklep kan dienen op de momenten dat je het nodig hebt?
    Ik weet het het is moeilijk..ik wens je veel kracht toe!

    Henri
    Bijdrager
    Post count: 3

    Hoi Lois

    Ik voel je verdriet. Je onmacht. Geen invloed hebben op de situatie en spijt van je keuze. Herkenbaar. Zoals sennepen al aangeeft is het goed om erover te praten. Heb je iemand waar je je verhaal aan kwijt kunt?

    Groeten
    Henri

    Leukegast
    Bijdrager
    Post count: 2

    Het valt me op dat je ex de scheiding beter heeft verwerkt dan jijzelf. Het is ook wel logisch dat je ex een nieuw leven is begon na wat je hem hebt aangedaan, hij heeft er ook niet voor gekozen dat je zijn kind in een flat ging opvoeden. Wie heeft jou overigens geadviseerd om uit elkaar te gaan? Volg je altijd zomaar blindelings adviezen van vreemden? Je moet het loslaten, en weer gaan genieten van de mooie dingen in het leven.

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.