2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Berichten
  • Lisavn
    Bijdrager
    Post count: 1

    Hallo,
    ik ben een vrouw uit Rotterdam die net gescheiden is na een relatie van 11 jaar. Wij hebben een dochter van 11. Ik heb de relatie zelf beëindigd nadat ik me realiseerde dat we niet meer verder konden. We gingen in redelijke vrede uit elkaar. Ik voelde mij goed, in mijn kracht en stond achter de scheiding, die gladjes leek te verlopen. 8 maanden na de scheiding, kwam plotseling boven water dat mijn ex mij al meer dan een jaar bedroog met een ander. En ook vrienden en familie in deze leugens had meegesleept, in de zin dat ook zij voor mij verborgen hielden dat er een en ander speelde buiten mijn blikveld om. Dit heeft voor een enorme omwenteling in mijn gevoel van vrede gezorgd..alles is in een ander licht komen te staan. Ik ben achtergebleven met een intens gevoel van verraden zijn. Ik pak mijn leven weer op maar merk toch dat ik veel pijn heb, die niet zomaar verwerkt wordt. Ik heb daarom behoefte om met mensen te praten die ook in zo’n verwerkingsproces zitten. Is er misschien een praatgroep in Rotterdam? Mailen via dit forum kan helpen..maar ik zou ook graag face to face praten. Alvast dank. Lisa

    Joel68
    Bijdrager
    Post count: 1

    Hallo Lisa,
    De situatie hier is niet helemaal hetzelfde, maar ik zie wel raakvlakken. Ik zit nu midden in een scheiding na een huwelijk van 15 jaar en 21 jaar samen en een zoon van 12. Mijn vrouw is in het begin van onze relatie vele maanden vreemd gegaan, wat mij veel pijn heeft gedaan, maar waar we snel overheen zijn gestapt. Daarna hebben we een zeer goede relatie en huwelijk gehad, als ik dat zo mag zeggen. We waren echt elkaars soulmate en true love, leuke dingen gedaan en we hadden echt raakvlakken en de klik. Totdat mijn vrouw in november 2018 na een kleine ruzie cq woordenwisseling opeens aangaf niet lekker in haar vel te zitten en een scheiding te overwegen. Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel en zelfs nu, 11 maanden later, snap en zie ik het nog steeds niet waarom ze dit zou willen. We waren zo gelukkig en hadden het heel goed samen. Na lange gesprekken kwamen er dingen naar boven, de dood van haar vader een jaar eerder en de zeer ongelukkige jeugd, waardoor ze al op jonge leeftijd (16) bij mij is komen wonen. Ze gaf aan meer zelfstandigheid te willen en nieuwsgierig te zijn of ze het allemaal zelf zou kunnen. Ook was ze na de dood van haar vader in een soort midlife crisis terecht gekomen, alhoewel ze dat zelf niet zo zag of uitsprak. Het leven ging opeens erg snel en ze vroeg zich af of dit alles was en wat ze verder nog zou willen. Ik kon er in principe niets aan doen, ze had het nooit goed aangegeven en had assertiever moeten zijn. Samen besloten we aan ons zelf te werken en ook ik wilde bepaalde puntjes die ze na 21 jaar minder vond aan mij aanpakken. In november en december ben ik vol aan de slag gegaan, zij is tijdelijk even op zichzelf gaan wonen om tot rust te komen en aan zichzelf te werken. Ik merkte al heel snel dat ze van mij afdreef en ook de schuld van de situatie werd steeds meer en meer naar mij toe geschoven, tot boosheid en verwijten in december naar mij toe. En nee, er was niks gebeurd, geen vreemdgaan van mijn kant, geen drank of drugs problemen, geen schulden. Bij vrienden prijsde ze mij de hemel in maar gaf ze aan dat ze dit moest doen, ze moest zichzelf vinden. De boosheid werd erger en erger, ook misschien omdat ik niet kon en wilde loslaten en ik me gestraft voelde om helemaal niks, maar wel haar grootste zonde in haar leven ooit heb moeten vergeven. Wat mediators geprobeerd, maar ze werd al erg snel zakelijk. Ikzelf ben van alle kanten hulp gaan zoeken omdat ik er volledig doorheen zat, mijn vrouw was eigenlijk alleen maar bezig met een huisje en geld. In april en mei kwam een opleving en wilde ze het weer proberen, ze klonk positiever en anders. Na een paar leuke uitjes hoorde ik plots weer helemaal niks van haar en deed ze weer boos als ik contact zocht. In juli viel dan toch nog onverwacht de scheidingspapieren in mijn bus en is het een vechtscheiding geworden omdat ze flinke financiële eisen heeft en een huis wil kunnen kopen. Ondertussen is de oude wond van het vreemdgaan van haar ergens in 1999/2000 weer helemaal opgereten en is het een trauma geworden. Ik merk dat ik het prettig vind om er over te praten en mijn verhaal met anderen te delen. Ook lees ik veel van anderen over dit onderwerp, ook omdat ik benieuwd ben hoe anderen ermee omgaan en of mijn situatie zo uniek is. Als er een praat groep in de regio Rotterdam is hou ik me aanbevolen, mailen of face to face praten mag uiteraard ook, graag zelfs.

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.